Kupon, nominał, wykup i warunki emisji - słownik obligacji
Jedna tabela obligacji potrafi mieszać kurs, kupon, nominał, termin wykupu i rentowność. Porządkujemy pojęcia, które pojawiają się przy każdej serii.
Nominał to kwota bazowa, od której liczone są kupony i która zwykle wraca do obligatariusza przy wykupie. Cena notowana jako procent nominału mówi, ile rynek płaci za tę bazową kwotę, ale rozliczenie transakcji może wymagać doliczenia narosłych odsetek.
Kupon to oprocentowanie lub kwota odsetek za dany okres. W obligacji stałokuponowej stopa jest z góry określona. W obligacji zmiennokuponowej kupon wynika z formuły, na przykład stawka referencyjna plus marża. W obligacji zerokuponowej zwrot wynika z różnicy między ceną zakupu a wykupem.
Termin wykupu to data, w której emitent ma spłacić nominał, o ile wcześniej nie wystąpi wykup przedterminowy, call, put albo zdarzenie naruszenia. W dłuższych seriach sama data zapadalności nie wystarcza, bo opcje wcześniejszego wykupu mogą skrócić faktyczny horyzont.
Warunki emisji są podstawowym dokumentem dla obligatariusza. Określają harmonogram płatności, oprocentowanie, zabezpieczenie, kowenanty, reprezentację obligatariuszy i zdarzenia, które mogą prowadzić do wcześniejszego wykupu lub innych działań.
W praktyce te pojęcia trzeba czytać razem. Wysoki kupon przy cenie powyżej nominału może dawać niższą rentowność do wykupu, a niski kupon przy cenie poniżej nominału może wyglądać lepiej po uwzględnieniu wykupu. Bez harmonogramu i dokumentów łatwo porównać nieporównywalne instrumenty.
Źródła i dalsza lektura
Źródła wskazują publiczne materiały użyte do weryfikacji faktów. Treść ma charakter edukacyjny i nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.