Stałe czy zmienne oprocentowanie - jak zmienia się profil ryzyka?

Obligacja stałokuponowa ma z góry określone oprocentowanie dla kolejnych okresów. To ułatwia planowanie przepływów, ale oznacza większą wrażliwość ceny na zmianę rynkowych stóp procentowych. Gdy nowe instrumenty oferują wyższe oprocentowanie, starsza obligacja ze stałym kuponem może wymagać niższej ceny, aby jej rentowność była konkurencyjna.

Obligacja zmiennokuponowa ma kupon ustalany według formuły, najczęściej stawka referencyjna plus marża. GPW Benchmark publikuje dane dla wskaźników takich jak WIBOR, POLSTR i WIRON, a wysokość kuponu zmienia się po kolejnych resetach. To zmniejsza część ryzyka stopy procentowej, ale nie eliminuje ryzyka ceny.

Na profil ceny wpływa również ryzyko kredytowe. Jeśli rynek żąda większej premii za emitenta, cena obligacji może spaść niezależnie od tego, czy kupon jest stały czy zmienny. Przy słabszej płynności nawet niewielkie zlecenie może przesunąć obserwowaną cenę.

Znaczenie ma też częstotliwość resetu. Kupon oparty o stawkę trzymiesięczną reaguje na zmiany szybciej niż kupon półroczny. W okresie szybkich zmian stóp różnica kilku miesięcy może zmienić kupon najbliższego okresu i oczekiwania rynku.

Przy porównaniu instrumentów warto zestawić kupon, termin do wykupu, reset, marżę, cenę czystą, narosłe odsetki i płynność. Stały i zmienny kupon rozwiązują inne problemy, więc nie powinny być oceniane wyłącznie po bieżącej wysokości odsetek.